Het ware gezicht van verandering
Verandering is overal, voortdurend, onverbiddelijk. Ze zit in jou, ze zit in mij, ze zit in ons.
En laten we eerlijk zijn: wij, mensen, hebben een hekel aan verandering. We houden zo veel van onze routines, onze automatismen. Nietwaar?
Eigenlijk streeft je brein er niet naar om te evolueren.... Het is lui.
Het probeert te overleven door zo min mogelijk energie te verbruiken.
Het resultaat? Wanneer ze met verandering worden geconfronteerd, doet de overgrote meerderheid van de mensen precies hetzelfde: ze verzetten zich, ze mopperen, ze klampen zich vast aan hun oude gewoontes, en ze lopen liever recht tegen de muur aan dan ook maar een millimeter uit hun comfortzone te stappen.
Kent u “de Gausscurve”, of waarom niemand tegelijkertijd op verandering reageert?
Stel je een groep van 20 mensen voor aan wie een verandering wordt aangekondigd.
Als we hun reacties in een grafiek zouden weergeven, zouden we bijna altijd dezelfde vorm krijgen: een klokvormige curve.
Aan het ene uiteinde een kleine minderheid – de drijvende krachten. Degenen die ‘eindelijk!’ zeggen nog voordat je je zin hebt afgemaakt. Ze gaan er vol voor, ze testen, ze slepen de anderen mee.
Aan het andere uiteinde een even kleine minderheid – de tegenstanders. Degenen voor wie elke verandering een bedreiging is, en die dat luidkeels en soms langdurig zullen laten weten.
En in het midden? De grote meerderheid.
Niet voor, niet tegen. Ze wachten af. Ze kijken wie er in actie komt, wie blijft staan, en wat het resultaat is.
Daar, in het midden van die curve, wordt bijna het hele succes van een verandering beslist — niet bij de drijvende krachten, die al overtuigd zijn, en ook niet bij de tegenstanders, die je niet meteen zult overtuigen.
Verandering vereist moed, en niet zo'n beetje ook!
En juist daar kunnen we ook "de curve van Kübler-Ross" analyseren. Iedereen die zich op een bepaald moment op de Gauss-curve bevindt, bevindt zich ook ergens op de curve van Kübler-Ross (midden in de emoties).
De „tegenstanders“ bevinden zich vaak in de fase van ontkenning of woede: „dat is niet waar“ of „hoe is dat mogelijk“,... .
Degenen die het hele proces in gang zetten, hebben dit al meegemaakt. Zij accepteren het en verkennen het.
De anderen? Zij aarzelen en tasten de situatie af.
Een essentiële vraag voor jou in de omgang met de verschillende mensen: aan wie besteed je je tijd en energie?
Als je het proces goed begeleidt, verschuift de hele curve MET DE TIJD.
En beetje bij beetje zullen steeds meer mensen de kant van de acceptatie opgaan.
Als je het proces niet begeleidt, blijven sommigen vastzitten en zal er niets in de goede richting veranderen.
Weerstand is dus een fase die je moet doorlopen.
Je zult zeggen: oké, maar wat doen we daarmee?
Willen veranderen of niet willen veranderen: dat is gewoon heel menselijk. En eigenlijk is dat juist het teken dat er van alles in beweging is.
Dus, wat doen we hiermee?
We stoppen met discussiëren. We stoppen met het aanvoeren van ongefundeerde argumenten.
We stellen vragen, we luisteren echt.
En we laten iedereen zijn eigen reden vinden om verder te gaan.
Want een reden die je zelf ontdekt, is meer waard dan duizend argumenten die je worden opgedrongen.
En dat is precies wat je ziet in mijn trainingen / lezingen / begeleidingstrajecten.
Wil je dat ik je er meer over vertel? Of wil je informatie over mijn diensten (trainingen, lezingen, begeleidingstrajecten)?
Neem contact met me op door op de knop te klikken of stuur me een e-mail naar: patricia@pat-lab.com.